tag:blogger.com,1999:blog-152165232011-04-22T04:09:53.633+03:00Değişimin sorumlululuğu bizlerdedir. Kendimizden başlamamız gerekiyor. Gözlerimizi yeni olana, şaşırtıcı ve radikal görünene erkenden kapamamayı öğrenmeliyiz. Alvin-Heidi TofflerYılmaz Altunnoreply@blogger.comBlogger221100tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1133551316464202522005-12-02T21:20:00.000+02:002005-12-02T21:23:23.150+02:00<p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:10;">Bugün <span style="FONT-WEIGHT: bold">Marka 2005</span> konferansındaydım. Ä°lk gün çok hareketli ve faydalı geçti. Konuşmacılar ve başarı hikâyeleri çok etkileyiciydi. Özellikle göğüs büyüten <b>“Ultimo”</b> sütyenlerinin<span style="font-size:0;"> </span>yaratıcısı <span style="FONT-WEIGHT: bold">Michelle Mone</span>. Çünkü onun yaşam hikâyesi bir noktaya kadar bizden bir hikâyeye benziyor. Ä°skoçyalı olan Michelle, fakir bir aile, ailesine bakmak için 10 yaşında çalışmaya başlayan bir kız çocuğu. Daha sonra babasının rahatsızlığından dolayı 15 yaşında okulu bırakarak çalışmaya devam etme kararı ve bir sürü iş deneyimi. Güzel bir bayan olduğu için 17 yaşında mankenlik yapmaya başlıyor. Ve bu yaşlarda hayatının adamıyla tanışarak 18’inde evlilik.<?xml:namespace prefix = o /><o:p><br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:10;">Ama hikâye buradan sonra farklılaşıyor. Michelle, Ä°skoçya’da Kanada’lı bira üreticisi <a href="http://www.labatt.com/english/lbc_main/lbc_main.htm"><b>Labatts Brewers</b></a>’te küçük bir yalanla işe başlıyor. Okul hayatını 15 yaşında noktalamasına rağmen, üniversite sınavlarında çok başarılı olduğunu söyleyerek sekreter pozisyonu ile işe alınıyor. 18 ay içinde ise büyük bir azim ve gelişim göstererek satış takımının başına getiriliyor. Burada çok başarılı işler yapıyor. Bu arada ilk çocuğuna hamile kalıyor. Ve firma tarafından işten çıkarılıyor. İşte asıl hikayede buradan sonra başlıyor. Geçim sıkıntısı başlıyor. İş arıyor, bulamıyor.<o:p><br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:10;">Bir gece eşiyle yemeğe çıktıklarında sütyenin kendisini çok rahatsız ettiğini fark ediyor. <span style="font-size:0;"></span>Bu arada yemekte eşi de bir iş bulması gerektiğini, durumlarının kötüye gittiğini söylüyor. Michelle ise o esnada sütyenin verdiği rahatsızlığın aslında tüm kadınların sorunu olduğunu ve bu konuda bir şey yapması gerektiğini düşünüyor. Kendi deyimiyle o anda ona bir vahiy iniyor. Ve müthiş hikâye başlıyor. Krediler alarak <span style="FONT-WEIGHT: bold">AR-GE</span> çalışmalarına başlıyorlar. Uzun uğraşlardan sonra sütyen ortaya çıkıyor. Bu arada kredileri ödeme zamanı geliyor. Yani durum hala kötü. Sütyeni deneyen herkes çok beğeniyor. İş bunu pazarlamaya geliyor. Michele’nin eşi bunu küçük mağazalardan başlayarak pazarlamayı tavsiye ediyor eşine. O ise, hayır en tepeden gireceğim piyasaya diyor ve Ä°ngiltere’nin en büyük perakendecisinin kapısında buluyor kendisini. Sabahtan akşama kadar Satınalma’cıyla görüşmek için bekliyor. Ama görüştürmüyorlar. Fakat Michele daha önce resmini gazetelerden görmüş olduğu satınalmacıyı bekleyip, iş çıkışı yakalıyor. Durumu anlatıyor ve bayan olan satınalmacıya ısrarla bu sütyeni denemesini öneriyor. Denemeden sonra bu sütyenleri satmaya karar veriyorlar.<o:p><br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:10;">Bu arada ürüne <span style="FONT-WEIGHT: bold">"Ultima"</span> adını veriyor. <span style="FONT-STYLE: italic">(Merak edenler için Ä°talyanca ve Ä°spanyolca sonuncu, son demek)</span> Birde bu ürünün lansmanı var. Ancak Michele’nin bu işe ayıracak sadece 500 Sterlin bütçesi var. Bu bütçeyle en etkili PR çalışmasını yapmayı planlıyor ve cerrah olan kayınpederini arayarak 9 adet cerrah gömleği istiyor. Sonra gidip 9 tane figuran ile anlaşıyor. Onlardan bu cerrah elbiselerini giyerek, şehrin en işlek caddesinde <span style="font-size:0;"></span>ellerine “Ultimo yasaklansın. İşimiz elimizden alınıyor. Devlet buna bir çare bulsun” yazan pankartlar taşımalarını istiyor. Herkes ona, kendisini kötülediğini, saçma bir iş yaptığını söylüyor. Ama o kimseyi dinlemiyor. Bu iş ya ters tepecek, yada muhteşem bir çıkış yakalayacaktır. Ä°kinci opsiyon gerçekleşiyor ve <span style="FONT-WEIGHT: bold">Ultimo</span> büyük bir çıkış yakalıyor. <span style="font-size:0;"></span><o:p><br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:10;">O kadar büyük ki, bir sene sonra Michele’yi Amerika’dan arayan ve Fortune listesinde dünyanın en güçlü 10 kadınından birisi olduğunu söyleyerek görüşmek isteyen kadın <span style="FONT-WEIGHT: bold">“Ultimo” </span>için <span style="FONT-WEIGHT: bold">20 milyon dolar</span> teklif eder. Ama Michele, bu teklifi kabul etmez. Kadın ona derki, çok büyük bir yanlış yaptın. <span style="FONT-WEIGHT: bold">5-6</span> ay içinde batıp gideceksin, yok olacaksın. <span style="font-size:0;"></span>Michele buna gülüp geçer. Bu sırada artık çok meşhur olmuştur ülkede. Herkes onunla tanışmak ister. Hatta kraliyet ailesi bile. Onunda en büyük isteğidir zaten bu. Ve hatta Prens Charles Michele’yi, başkanı olduğu vakıfta çalışmaya ikna eder. Yani artık o prensin çalışma arkadaşıdır. Ama bu güzel rüya bir gün biter. Çünkü rakiplerde bir şeyler yapmaya başlamıştır. Artık hiçbir mağaza Ultima satmak istememektedir.<o:p><br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:10;">Tekrar geçim sıkıntısı çektikleri günlere dönerler. Eşiyle ilişkileri kopma noktasına kadar gelir. Michele yaptığı hatayı kabul eder, başta odaklandığı işini, daha sonra aynı ilgiyi göstermeyerek ve yenilemeyerek ilk raundu kaybetmiştir. Ama yenilgiyi kabul etmez.<span style="font-size:0;"> </span>5 ay inzivaya çekilerek 50 yeni model üretir ve yine bir perakende devinden ürünleri için yüklü bir sipariş alır. Bu arada yine başı banka kredileriyle derttedir. Ama bir yolunu bulup tekrar büyümeyi başarır. Hatta başta anlattığım şirketini satın almak için 20 milyon dolar teklif eden Amerikalı kadının şirketini de satın alır. 2000 yılında kendinden 20 kat daha fazla ciroya sahip firmaların arasından sıyrılarak <span style="FONT-WEIGHT: bold">“Young Business Achiever of the World”</span> ödülüne layık görülür.<o:p><br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:10;">Michele, enterasan hayat hikâyesini bir saat içerisinde o kadar sürükleyici ve heyecanla anlattı ki etkilenmemek mümkün değil. En çok üzerinde durduğu konu odaklanmaktı. <span style="FONT-WEIGHT: bold">“İsteyin ve odaklanın, başaramayacağınız hiçbir şey yoktur”</span> anafikri üzerinde durdu. En çok ilgimi çeken yönü ise çevikliğiydi. Yani çoğumuzun yapamadığını yapıp, düşündüğünü hızla, yılmadan, vazgeçmeden hayata geçirmişti. Bence başarısının sırrı da bu. Umarım bizde de Michelle gibi girişimci bayanların hikâyelerini dünyaya anlatabiliriz. Diğer konuşmacılarla ilgili de yazacağım.<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-113355131646420252?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1132594682051027522005-11-21T19:35:00.000+02:002005-11-21T19:38:02.063+02:00<div align="justify">Google Mart ayında satın aldığı <strong>Urchin</strong> firmasının şimdiye kadar müşterilerine ayda 200 dolar bedel karşılığında sunduğu web tabanlı site analiz hizmeti <strong>Google Analytics</strong> adıyla <a href="http://google.com/analytics/">google.com/analytics/</a> adresinden ücretsiz sunmaya başladı. <strong>Google Analytics</strong> hizmetini kullanmak için üye olduktan sonra size verilen birkaç satırlık HTML kodunu web sitenizdeki tüm sayfalara eklemeniz yeterli. Bu sayede sitenize gelen ziyaretçilerin sayısından ülkesine, kullandığı sistemden ekranının kaç renk desteklediğine, ziyaret saatinden en çok tercih edilen sayfalara kadar belki de şu ana kadar sahip olmadığınız kadar detaylı bilgilere <strong>Google Analytics</strong> sayfasından ulaşabiliyorsunuz. Google'ın bu hizmeti kullanıcılar için büyük fayda sağlıyor, ancak kendisinin kazandığı site sahiplerinin kazandığından çok daha fazla. Varlığını toplayabildiği veriye borçlu olan Google, böylece internetteki web siteleri hakkında normalde asla sahip olamayacağı kadar detaylı bilgilere erişmiş olacak. </div><div align="justify"><br /><strong>Google Base</strong> de devrede Firmanın kullanıma açtığı bir diğer hizmetse haftalardır hata veren sayfasıyla kendini tanıtan <strong>Google Base</strong>. Sunduğu hizmetse kullanıcıların internette kendi içeriğini Google altında yaratması. Böylece günde 200 milyonu aşan aramaların arasında sizin içeriğiniz de yer alıyor. Bir anlamda Google sizi bulmadan siz kendinizi ona gösteriyorsunuz. Yeni hizmette kullanıcılar ürün incelemesi, biyografi, seri ilan, ansiklopedik bilgiler, blog, kupon, kitap, film eleştirisi gibi birçok başlıkta kendi içeriğini basit bir form doldurarak yaratabiliyor. Özellikle seri ilan benzeri girişlerin yapılabilmesi, internette bu alanda haklı bir şöhret ve kullanıcı tabanı edinen Craigslist (<a href="http://craigslist.org/">craigslist.org</a>) ve benzeri siteler için çok iyi bir haber olmasa gerek. (<a href="http://base.google.com/">base.google.com</a>) Öte yandan Google geçtiğimiz günlerde satın aldığı yeni web adresleriyle gelecekteki olası planlarına dair ipuçları da verdi. İşte bunlardan bazıları: GoogleMagazines.com, GooglePapers.org,GoogleMicrofilm.com, GoogleLibrary.org. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-113259468205102752?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1132301586659959952005-11-18T10:02:00.000+02:002005-11-18T10:14:15.093+02:00<div style="text-align: justify;">Dün Kal-Der'in düzenlemiş olduğu 14. Ulusal Kalite Kongre'sindeydim. Akşam dönerken aklıma pazarlama ne için yapılmalı? Nasıl farklı bir şeyler yapılabilir? diye düşünürken bir sürü fikir geldi. Ama bir çoğu uygulanabilir olmadığı için eledim. Ama bir tanesi bana çok mantıklı geldi. Alışveriş merkezlerini özellikle Carrefour, Metro, Migros gibi büyük marketleri düşünün. Müşterinin yaşadığı en büyük sorun nedir? Özellikle hafta sonları, o kalabalığın içerisinden alışveriş arabasıyla otomobilinize kadar ulaşmak bir işkencedir değil mi? Peki X firmanın elemanları, üzerlerinde tişörtleriyle siz kasadan çıktıktan sonra gelip kendilerini ve firmalarını tanıttıktan sonra dilerseniz aracınıza kadar yardım edebiliriz diye sorsalar, ilginizi çekmez miydi? X firma burada hem algısını kuvvetlendirmiş olacak, hem sadakat yaratacak, hem de bu hizmetin dillenmesini sağlayarak firma bilinirliğini arttırmaz mıydı? Birde yardımcı elemanın kasadan otomobile kadar geçen yolda müşteri ile birebir iletişime geçerek ürün veya hizmet hakkında bilgi vermesi daha akılda kalıcı ve kabul edilebilir olmaz mıydı? Bana çok mantıklı geldi. Siz ne dersiniz? Tek dezavantajı, bunun hırsızlarca suistimal edilmesi. Özellikle son günlerde...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-113230158665995995?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1131977459840209832005-11-14T16:01:00.000+02:002005-11-14T16:12:09.246+02:00<div style="text-align: justify;">Ä°nternette Türkiye'de henüz çok fazla içerik ne yazıkki hala yok. Ama yine de durum her geçen gün iyileşiyor. Özellikle bloglar sayesinde içerikler zenginleşiyor. Kısıtlı da olsa içeriğini ücretli olarak ziyaretçilerine açan siteler var. Yani içeriği, makaleyi okuyabilmek için siteye ücret ödeyerek abone olmak durumundasınız. Peki şöyle bir durum hoşunuza gidermiydi? Okumak istediğiniz içerik ücretliyse, tıkladığınızda karşınıza iki opsiyon gelse. Birincisi, "bu içeriği okumak için ücret ödeyerek siteye abone olmalısınız" opsiyonuyla, ikincisi ise bu içeriği "X firmanın sponsorluğunda okumak için tıklayın" <span style="font-style: italic;">(firmanın logosu, bannerı vs.) </span>opsiyonu olsa hangisini seçersiniz? Ben ikincisini seçerdim. Büyük ihtimal büyük bir çoğunluk benim yaptığımı yapardı. Ve önemli bir içerikse o firmaya karşı minnettarlık hissederdi değil mi? Bunu yurtdışında <span style="font-weight: bold;">The Economist </span>e-mail bültenlerinde yapıyor. Bazende bu içeriği ücretsiz okumak için "x firmanın reklamını izlemek ister misiniz?" seçeneği çıkıyor. Birde reklam güzelse içerikten çok reklam izleniyor. Hatta arkadaşlara tavsiye ediliyor. Bu fikri Türkiye'de uygulayacak birileri var mıdır acaba?<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-113197745984020983?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1131953471689671042005-11-14T09:27:00.000+02:002005-11-14T16:13:00.806+02:00<div align="justify">Hafta sonu <a href="http://eylulce.blogspot.com/">Eylül’ün</a> blogunda <strong>Vestel</strong>’in yeni ürünü dizüstü bilgisayar görünümlü DVD player ile ilgili bir <a href="http://eylulce.blogspot.com/2005/11/vestel-mi-hayr-almayaym.html">yazısını</a> okudum. Yazının ana fikri; yenilik yapmak adına anlamsız ürün birleştirmeleri yapan şirketler. Ve örnek olarak <strong>Vestel</strong>… Hak vermemek mümkün değil.. Ben bu durumu bir dönemler revaçta olan Arabesk furyasında Müslüm Gürses'in durumuna benzetiyorum. Yakaladığı rüzgârla her ay bir kaset çıkaran, hatta birisini duymadan yenisinin piyasa çıktığı gibi komik durumlarla da karşılaşılıyordu. Aynı şey pop müzik furyasında da vardı. Her gün yeni bir şey yaptığını (yeni bir sound yakaladığını, farklı bir yorum iddiası, doğu-batı sentezi yalanları) iddia eden yapımcıların piyasaya sürdüğü aynı formattaki zavallı insanlar... Çoğunu hatırlamıyoruz bile. İçlerinden sadece 1-2 tanesi günümüze kadar gelebildi. Aynı milyonlarca spermden sadece birisinin ana rahimine ulaşması ve doğumla sonuçlanan mucizevi olay gibi.<br /><br />Bu durum şimdide ne kadar farklı da görünse iş dünyasında yaşanıyor. Ä°lk olma durumunu kullanarak farklı olduklarını iddia ediyorlar. Üstelik bunu sadece <strong>Vestel</strong> yapmıyor tabiî ki... Ne hikmetse tanıtım ve reklamı sadece gazete ve televizyon zanneden bu şirketlerimiz yeni ve ilk diye lanse ettikleri ürünleri nedense aynı hızla internete taşıyamıyorlar. Televizyondan veya gazeteden gördüğümüz bir ürün veya servis hakkında bilgi almak için reklamda yazan web sitesi <span style="font-style: italic;">(ne için yazıyorlarsa)</span> ne girdiğimizde konuyla ilgili hiçbir bilgi alamıyoruz. Yine örnek olarak <span style="font-weight: bold;">Vestel </span>ve<span style="font-weight: bold;"> Peugeot </span>olabilir. Burada bir vizyon eksikliği var. Teknolojiden, gelecekten bahseden bu şirketler, iş uygulamaya geldiğinde maalesef eksik kalıyorlar. Neyse konuya devam edelim. Özellikle telefon operatörleri <strong>Turkcell, Telsim, Avea</strong>, yine beyaz eşya sektöründen <strong>Arçelik</strong> gibi şirketlerde birçok şeyi ilk yaptığını iddia ediyor. Hatta hizmet ve servis sektöründe ki birçok şirket pazarlama prezantasyonlarında, bu ürünü, bu servisi Türkiye'de ilk siz kullanacaksınız! Ä°lk sizde duyulacak. Bunun PR değerini düşünün falan gibi safsatalarla gereksiz birçok ürün pazarlamıyor mu? Yani bu ilk olma durumunu yurdum insanı ve iş dünyası çok önemsiyor. Ve her şeyde olduğu gibi bu rüzgarı da gerekli gereksiz kullanıyorlar. Birde rekor meselesi var ki uzun bir konu. Sadece yurdum insanı değil, tüm dünyada bir çılgınlık Guiness'e girmek. Rekor kırmak adına yapılan saçmalıklar:)<br /><br />Sözün özü bence yöneticiler <strong>AR-GE</strong> departmanlarından gelen her projeyi onaylamadan, ilk olma durumundan önce bunun gerçekten değer yaratan bir proje olup olmadığına, yada önemli bir buluş mu olduğuna daha çok özen göstermesi gerekecek. Yoksa böyle komik durumlara alışmak zorunda kalacağız. Bu arada konuyla ilgili <a href="http://eylulce.blogspot.com/">Eylül</a>’de blogunda <span style="font-weight: bold;">“portakal sıkan buzdolabı”</span> fikrini geliştirerek, dünyada ilk olduğunu vurgulasam bu ürün geliştirme mi olur? diye sormuş. Çok ilginç... Bence bu fikirden faydalanabilirler:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-113195347168967104?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1131612901300658702005-11-10T10:48:00.001+02:002005-11-14T16:13:30.573+02:00<div style="text-align: justify;">Uzun süredir yazamadığımın farkındayım. Aslında yazmadığım zaman rahatsızda oluyorum. Ama en azından düşünebiliyorum. Kafamda yazmak için birçok konu planlıyorum. Özellikle Aile-Şirket-Marka konusunda bir yazı yazmayı planlıyorum. Yani bu 3'lünün aslında birbirine çok benzer bir işleyişe sahip olduğunu, ilginç benzetmeleri ve aslında bir ailenin d marka gibi yönetilmesinin getirilerini düşünüyorum. Ä°nşallah yakın zamanda bunları yazıya da dökeceğim. Başka konularda var tabi. Ama uzun süredir yazamadığım için en azından düşündüklerimi paylaşayım dedim. Bu sıralar çok yoğunum. Birde yeni ev ve taşınma telaşı içerisindeyim. Bu telaşta yaşadığım ilginç konularda var. Bu hafta taşınmayı planlıyorum. Gerçekleştirebilirsem önümüzdeki haftalarda rahat rahat yazabilirim. Görüşmek üzere...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-113161290130065870?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1128594800632099252005-10-06T13:27:00.001+03:002005-10-06T13:38:16.810+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5247/1401/1600/AtlasReklam1.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5247/1401/400/AtlasReklam1.gif" alt="" border="0" /></a>İşte Reklam! Son zamanlarda gazetelerde gördüğüm en etkileyici reklam. Herşey çok net ve etkileyici. Neden Atlas Jet'i tercih etmemiz gerektiği bence çarpıcı bir dille anlatılmış.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112859480063209925?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1128506911893592162005-10-05T13:00:00.000+03:002005-10-05T13:13:10.573+03:00Bir ürün ancak bu kadar <a href="http://www.dell.com/html/us/products/latitude/d505.html">detaylı incelenebilir</a>. Dell, bence bu işi çok iyi yapmış. Java teknolojisini kullanarak ürünleri hakkında görsel olarak her türlü bilgiyi vermiş. Ürünü elinize alıp incelemiş kadar oluyorsunuz. Sanırım Türkiye'de örnek alacak birçok şirket vardır .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112850691189359216?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1128102773553101002005-09-30T20:44:00.002+03:002005-10-04T22:05:54.863+03:00<div align="justify"><strong><strong>Yusufali virüsü internette pornoyla savaşıyor. Müslüman bir bilgiyasarcının geliştirdiği virüs bilgisayara zarar vermiyor. Ama kullanıcı erotik bir siteye girince bakın ne diyor?</strong> </strong></div><div align="justify"><br />Bir Türk hacker tarafından internette yayılan Zotob virüsünün ardından şimdi de <strong>Yusufali </strong>virüsü sanal alemde hızla yayılıyor. Ancak bir Müslüman Hacker’in geliştirdiği bu virüs, hemcinslerinin aksine bilgisayarlara zarar vermiyor, sadece erotik sitelerde gezmeyi seven kullanıcıları ayetlerle çileden çıkarıyor. Müslüman bir bilgisayar korsanı tarafından yazıldığı zannedilen virüs, porno severleri nasıl dize getirip, dine çağırıyor.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5247/1401/1600/yusufali_virusu.jpg"><img style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5247/1401/320/yusufali_virusu.jpg" border="0" /></a></div><div align="justify">Virüslü bilgisayar kulananan bir kişi internette erotik içerikli sitelere girmeye kalktığında, <strong>Yusufali</strong> buna izin vermeyip ekrana Kur’andan ayetler getiriyor.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>"Seks, erotik, porno"</strong> gibi kelimeleri tanıyan <strong>Yusufali</strong> bu kelimeleri içeren siteyi tespit ettiği anda, "Allah sizin her hareketinizi görür" cümlelerini içeren ayetleri ekranı kaplayacak şekilde görüntülüyor. Dünyanın önde gelen internet güvenlik şirketlerinden Sophos’tan <strong>Graham Cululey</strong>, "ilk defa bu tip bir ’ahlak zabıtası’ virüs ile karşılaşıyoruz. Virüsü yazan kişinin amacının bunu yasak pornoya karşı sanal cihat ilan etmek olduğunu söyleyebiliriz" dedi.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Ä°lginç değil mi? Yarın öbürgün iş dünyasında da rakiplerinin sitesine girenler için reklam amaçlı virüs geliştirenler olur mu acaba? Çok mu abarttım yoksa!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112810277355310100?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1127988493122442862005-09-29T12:52:00.000+03:002005-10-05T19:56:39.366+03:00<div align="justify">Ä°stanbul'da yaşayanlar trafik derdini iyi bilirler. Ancak son zamanlarda, özellikle okullar açıldıktan sonra <em>( Bu çok tuhaf gelir bana. Okullar açılınca sanki trafik 10 katı bir yük alıyormuş gibi)</em> trafikte aşırı yoğunluk olmaya başladı. Sabah ve akşam farketmiyor. Knedimi örnek verecek olursam, sabah 7:45'de Bahçelievler E5 ten trafiğe katılıyorum. Şişli'ye gelmem 1,5 saati buluyor. Akşamları 20:00 - 20:30 gibi bilerek geç çıkıyorum. Trafiğe yakalanmamak umuduyla, ama maalesef aynı mesafeyi yine kaplumbağa hızıyla 1,5 - 2 saatte gidebiliyorum. Düşünsenize istanbul içerisinde hergün benim en az <strong>3 saatim</strong>, genelinde en az <strong>2 saati</strong> trafikte geçiyor. Ortalama günde 2 saati trafikte geçirdiğimizi ve Cumartesi-Pazar çalışmadığımızı düşünürsek 1 senede toplam 20 gün trafikte geçirmiş oluyoruz. Dolu dolu 20 gün. 1 senede bu kadar gün tatil yapabiliyor muyuz? Kendimize bu kadar <strong>20 gün</strong> vakit ayırabiliyor muyuz?<br /><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify">Ä°stanbul Belediye'sinin bu durumda çok büyük bir katkısı olduğunu düşünüyorum. Ä°stanbul'u güzelliştiriyorum adına bütün yaz uyuyup, kışın yolları kapatıp, yol inşaatları yapmaları Ä°stanbul'u mahvediyor. Köprülerde, yollarda, billboardlarda hep Ä°stanbul Büyükşehir Belediye'sinin reklamlarını görüyorum. <strong>"Ä°stanbul'u hiç bu kadar yeşil gördünüz mü? </strong>diye. Bende onlara sormak istiyorum; <strong>Ä°stanbul trafiğini hiç bu kadar rezil gördünüz mü? </strong>Bu durumun ekonomiye verdiği zararı düşündüğümde daha da kızıyorum belediyeye. Ä°nsanlar sabahları trafikte çektikleri stres ve yorgunlukla işe geliyorlar. Birde akşam dönüşü düşünerek, ne işe motive olabiliyorlar, ne de verimli çalışabiliyorlar. Dolayısıyla aynı araçların trafikte boşa benzin yakmasının ekonomiye verdiği zarar gibi, iş dünyasınında verimliliğinin ve dolayısıyla üretiminin düşmesine sebep oluyor. Ä°nsanların ruh sağlığının bozulmasını ise hiç hesaba katmıyorum.<br /><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify">Belki de artık yurt dışında olduğu gibi <strong>"Home Office" </strong>kavramına özellikle Ä°stanbul'un ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Ama Türk insanını düşündüğümde bu işin çok suistimal edileceğini düşünerek, daha erken olduğunu düşünüyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112798849312244286?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1127984226716769432005-09-29T11:44:00.000+03:002005-09-30T21:04:06.776+03:00<div align="justify">Son zamanlarda reklam eleştirileri yapılan bir çok blogda halı reklamları ile ilgili <a href="http://www.adkritik.com/?p=63">haklı eleştiriler </a>görüyorum. Eleştirinin özü, bu kadar seviyesiz reklam mı olur? Yapılanlar doğru mu? Bence bu reklamlardaki amaç, reklamın doğru ve yanlış yapılması değil bence. Seçtikleri strateji, reklamlarında oynayan ünlülerin hedef kitlelerinden faydalanmak. Yani bu firmalar hedef kitlelerini seçmişler, onlara uygun sanatçı, reklam yıldızı veya herneyse onlarla doğru bildikleri yolda ilerliyorlar. Bu reklamlar bana da çok komik geliyor. Gülüp geçiyorum. Ama bu reklamlarda oynayan insanların (Özellikle Ä°brahim Tatlıses) halkın, özellikle varoş olarak tabir edilen kesimin üzerindeki etkisini unutmayalım. Dolayısıyla yapılanlar yanlış. Ancak firmaların hedef kitlelerine ulaşmak için seçtikleri yolda başarılı oldukları kesin. Ama seçtikleri hedef kitle doğru mu?, o tartışılabilir. Kimler var bu reklamlarda oynayan? Mesela Merinos; Ä°brahim Tatlıses, Padişah Halı; Ä°zzet Yıldızhan <em>(Padişah Halı'nın, Merinos'un alt markası olduğu söylentileri duyuyorum. Doğruysa, Ä°brahim Tatlıses ve Ä°zzet Yıldızhan seçimine şaşırmamak lazım),</em> Saray Halı; Mehmet Ali Erbil. Yani markalara ve reklamlarında oynayanlara bakarsak, ortaya çıkan iş fazla bile. Ne yani, Merinos'da Tarkan, Padişah'ta Cem Yılmaz mı oynayacaktı? Hadi canım...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112798422671676943?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1127982379440805552005-09-29T11:11:00.000+03:002005-09-30T21:04:59.530+03:00<div align="justify">Çok değil, bundan 10 yıl önce, web, pek çok yönetici için, şirketle ilgili bilgi veren bir internet sitesinden ibaretti. Zaman içerisinde web’in gerçek değeri anlaşıldı. Ä°nterneti işe, kâra ve büyümeye katkı sağlayacak şekilde kullanan şirket örnekleri arttı. Şimdilerde yöneticiler, teknolojinin sağladığı verimlilik ve tasarrufla gelecek planları yapıyor. Dünyada olduğu gibi Türkiye’de de iyi uygulamaların sayısı artıyor. Capital Dergisi Eylül sayısında <a href="http://www.capital.com.tr/haber.aspx?HBR_KOD=3090&KTG_KOD=18">akıllı web stratejilerini uygulayan</a> Türkiye'nin önde gelen 15 şirketini araştırarak yazı konusu yapmış. Ben Capital'in bu araştırmayı yapmayı planlarken en az 30-40 şirkete ulaşmaya çalıştığını tahmin ediyorum. Ama maalesef bu konuları önemseyen şirket sayısı o kadar az ki; ancak 15'ine ulaşabilmişler. Dileğim artık web stratejilerine, tüm şirketlerimizin gereken önemi <strong>inanarak</strong> vermesi ve bu örneklerin gün geçtikçe çoğalması.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112798237944080555?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1127889100943229292005-09-28T09:30:00.000+03:002005-09-30T21:05:42.496+03:00Her yerden e-posta adresi mi istiyorlar? Aktivasyon kodu, konfirmasyon mesajı vb. kelimeler sinirinizi mi bozuyor? Posta kutunuz istemediğiniz mesajlarla mı doluyor? Artık bu gibi yerlere vermek üzere uydurma bir mail hazırlayabileceğiniz bir adres var. Aslında bu tip adresler çoktandır var ama bunun özelliği Türkiye’de olması. <a href="http://www.epostam.com/index.jsp">e-postam</a> linkine tıklayarak kendinize epostam.com uzantılı uydurma bir mail adresi hazırlayarak kullanabilirsiniz. Ancak 2 günde bir mail kutusu temizlendiğinden beklediğiniz bir mail varsa hemen kontrol etmenizi tavsiye ederim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112788910094322929?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1127130538416890512005-09-19T14:48:00.000+03:002005-09-30T21:06:37.313+03:00<div align="justify">Dün sabah Pazar kahvaltısı için eşimle birlikte <a href="http://www.seyidoglu.net/">Seyidoğlu</a>’na gittik. Genelde pazar kahvaltısında tercihim su böreği olduğu için yine aynı şeyi istedim. Genelde Seyidoğlu’nu çok tercih etmesem de beğenirim. Tercih etmememin sebebi, öncelikli tercihlerimin olması... Yani öncelikli tercihlerimin olmadığı yerde Seyidoğlu’nu tercih ediyorum. Fakat sanırım bir daha tercih etmeyeceğim. Sebebine gelince, servis yaptıkları su böreği, kurumuş, yanmış, soğumuş akla gelebilecek her türlü olaya maruz kalmış, kısacası bir su böreğinin başına gelebilecek her şey gelmişti. Tabi bizim Pazar kahvaltısı keyfide kaçtı. Kahvaltıyı yarım bırakarak mağaza yöneticisini bularak durumu izah ederek, sebebini sordum. Bunu sormamın sebebi de bu kuruluşun kalite belgelerinden, üretimin kalitesinden hijyenden bahsederken, hatta markanın sloganını “yarım asırdır, lezzet üretiyor” seçerken, müşteriye böyle bir deneyim yaşatmalarından rahatsız olup, olmadıklarını görmek istememdi. </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Önce beni dinledikten sonra, tezgahtara dönüp “-Börekte bir şey var mıydı?” diye sordu. Tezgahtarda “- evet, biraz kurumuştu” dedi. Sonra bana dönüp, “-biraz kurumuş” dedi. Sadece bu kadar. Ne bir özür, ne bir mantıklı açıklama. Hiçbir şey yok. Acaba duvara astıkları kalite belgesi ne işe yarıyor. Kalite belgelerinin ürettikleri malın kaliteli olduğunu ispatlamadığını çok iyi biliyorum. Üretimdeki süreçlere verildiğini de biliyorum. Ancak onu oraya asan bir markanın, onun sorumluluğunu ve bilincini taşıması gerektiğini düşünüyorum. Bakın marka diyorum. Herhangi bir firma değil. Çünkü ben orada kahvaltı yaptığım için, sıradan bir yere ödeyeceğimden daha fazla bir para ödüyorum. Kaliteli oldukları iddiası için. </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Ama bugünden sonra, özellikle bu deneyimime firma tarafından verilen cevaptan sonra bir daha buradan alışveriş yapmayı düşünmüyorum. Ne zaman iddia ettikleriyle yaptıkları birbiriyle uyumlu olur, o zaman düşünürüm belki. Burada sorun sadece Seyidoğlu değil. Bunu birçok firma yapıyor. Kimse de hakkını aramadığı için bir şekilde durumu kabulleniyor. Ama unutmayın ki, bu firmalara kaliteli ve farklı olduklarını Ä°ddia ettikleri için biz bilinçli tüketiciler daha fazla para ödüyoruz. Ve ödediğimiz paranın hakkını da sonuna kadar aramalıyız. Bana göre bu yaşadığım olayda Seyidoğlu, o ürünü yaktıysa, kuruttuysa, çöpe atacak, satışa sunmayacaktı. Çünkü vaadleri standart bir lezzet sunmak olan bu ve bunun gibi firmaların, böyle ucuz ve sağlıksız yolları kullanarak, binbir zahmetle edindikleri müşterilerini kaybetmelerine sevineceklerini hiç sanmıyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112713053841689051?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1124357019355665602005-08-18T12:22:00.000+03:002005-08-18T12:23:39.360+03:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TR">Hepimiz birçok yerde rastlamışızdır. “Lütfen öneri ve şikâyetlerinizi bildiriniz.” “Geri dönüşleriniz bizim için çok önemli”gibi başlıklarla bizlerden istenen bilgileri işletmelerle paylaşıyoruz. Her ne kadar çoğunluk böyle bir bilgi paylaşımını benimsemese de, ben bunu çok önemsiyorum ve memnuniyet veya memnuniyetsizliğimi bir şekilde hizmet veya ürün aldığım yerlerle paylaşıyorum. Zaten sorunda burada başlıyor. Bu bilgiler ne oluyor?</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TR"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TR">İş dolayısıyla her sene <b style="">Microsoft</b>’un çözüm ortakları için düzenlediği “ Çözüm Ortakları Toplantısına” katılıyorum. Her sene Antalya’da büyük bir otelde düzenleniyor bu organizasyon. Mesela geçen sene <b style="">Topkapı Palace’da</b>, bu sene ise 7 yıldızlı olarak lanse edilen <b style="">Sungate Port Royal’de</b> yapıldı. Her iki organizasyondan da ayrılırken yaşadığım olumlu ve olumsuz deneyimlerimi yazılı olarak odalara bıraktıkları form aracılığıyla doldurarak resepsiyona teslim etmeme rağmen ikisinden de hiçbir geri dönüş alamadım. Peki müşteriye geri dönülmeyecekse, yaşadığı sorun hakkında ne yaptıklarını veya ne düşündüklerini yâda önerileri için teşekkür edilmeyecekse bu bilgiler neden istenir. Sadece kalite yönetimi de yapıyoruz adına mı? Otel örneğini özellikle vermek istedim. Hizmet sektörünün bu geri bildirimlere daha çok ihtiyacı olduğunu ve işlerine çok yarayacağını, ayrıca uzun vadede marka güvenilirliğine ve algısına katkısı olacağını düşünüyorum. Ama Türkiye’deki otellerin Türk müşterileri önemsememesini de göz önünde bulundurmakta fayda var. Belki de geribildirim yapan yabancıları arıyorlardır?</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TR"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TR">Son söz sektör bağımsız olarak birçok işletmenin bu hatayı yaptığını tecrübelerimle tespit ediyorum. Bence bir şeyler adına, siz buna kalite yönetimi deyin, marka yatırımı deyin, müşteri ilişkileri yönetimi deyin, anlamadığınız, inanmadığınız ve yapamayacağınız uygulamalara hiç başlamayın. Çünkü insanlar artık bu konuları önemsiyor. Restaurantta masada duran, otel odasında bulunan, web sitelerinde bulunan veya aldığım ürünün içerisinden çıkan bu formlara süs olarak bakmıyorum. Ve eğer ben önemseyip bu formları doldurarak bir geri bildirim yapıyorsam ve bunu gönderdiğim, kuruluş önemsemiyorsa benim gözümde değerini kaybetmiştir. Ä°nanıyorum ki bu uygulamalar benim gibi sorunlu insanlar düşünülerek, onları memnun etmek için yapılan uygulamalar. Zaten ortada sorunsuz kuzu gibi bir sürü tüketici var. Hiçbir şeye sesleri çıkmıyor. Bunlarda arada kaynar gider mantığı artık bitmiştir. </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112435701935566560?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1124343866719280492005-08-18T08:43:00.000+03:002005-08-18T08:44:26.720+03:00<p>Marka yaratma veya marka konumlandırma ya da marka ile ilgili akla ilk gelen şey reklamdır. Belki markayı belli bir yere getirdiği doğrudur, kabul edilebilir. Ancak bence marka sadece reklamla olmuyor.</p> <p>Belki reklamcıların kızacakları ama bir o kadarda kabul edecekleri bir konu. Reklamla sağlanan, bilinirliğin yüksek olması veya algıyı yakalamış olmak markayı tek başına bir yere taşımıyor. Dolayısıyla artık markaya sadece reklam gözüyle bakmamalı. Ä°leriyi görerek marka stratejileri geliştirmeli, vizyon oluşturmalı ve bunlarıda tabiki reklam ve tanıtımla desteklemeli.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112434386671928049?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1124343759649891342005-08-18T08:41:00.000+03:002005-08-18T08:42:39.656+03:00<p>Türkiye’de kaç şirket kuruluşunda marka olmayı amaçlıyor sizce? Kaç şirket o web sitelerinde gördüğümüz klasik misyon, vizyon bildirgelerini birbirinden kopyalamak yerine, kendi vizyonunu oluşturuyor? Oluşturmakla da kalmayıp kaç şirket zamanla ve kazanılan tecrübelerle bu vizyonunu ve misyonunu güncelliyor? Veya kaç şirket hedefler belirleyerek o yolda yürüyor? </p> <p>Maalesef çok az. Muhakkak ki bunları ve daha fazlasını yapan birçok şirketimiz var. Profesyonel yöneticilerimiz de var. Ama bu konular çok yeni uygulanmakta Türkiye’de. Birçok büyük şirket holding bir şeylerin yolunda gitmediğini anlayarak dönüşüm kararı aldılar. Birçok aile şirketimiz artık yönetimi profesyonellere bırakmayı kabullenerek kurumsallaşma yolunda adım attı. Yine birçok şirkette <strong>Marka Müdürü, Marka Yöneticisi</strong> pozisyonlarında çalışan değerli yöneticiler var. Yani Marka konusu artık, pazarlamanın, halkla ilişikilerin altından çıkarak artık bir depertman oldu. Ama nerede, vizyon sahibi şirketlerde. Geçen gün <a href="http://www.referansgazetesi.com/haber.aspx?HBR_KOD=17942">referansgazetesi.com</a>’da okuduğum bir haber çok dikkatimi çekti. Durumu aslında çok net açıklıyor. Türkiye’nin ilk 500 şirketi patent konusunda sınıfta kaldı. 500 firma arasında hiç patent almayan firma sayısı <strong>384.</strong> Dünyanın 500 büyük şirketinin toplam patent sayısı ise <strong>354 bin 316.</strong> Çok ilginç değil mi?</p> <p>Marka Yönetimi ile ilgili eğitimlerde bir artış gözlemliyorum bu sıralar. Çok merak ediyorum, hangi ölçekteki şirketler veya çalışanları ilgi gösteriyor bu eğitimlere. Acaba KOBİ’lerin ilgisi hangi boyutta. Bu marka olmayı düşünmeme ve vizyon oluşturmama konusunu birazda bizim yani Türk insanının yaratıcı ve yeterince cesaretli olmamasına bağlıyorum. Kurulan birçok işyeri, şirket veya ne kabul ederseniz yerlere bir bakın. Ya yan sanayi işleri, ya fason üretim, ya gıda vs.hep var olan ve denenmiş işler. Gerçekten vizyoner girişimcilerimiz yok mu? Tabiî ki var. Ama sayıları çok az.</p> <p>Türkiye’nin güçlü markalara ihtiyacı var. Bu konuda herkesin elinden geleni yapması gerekiyor. Şöyle bir düşünsenize dünya çapında kaç markamız var? Bir elin parmaklarını geçmiyor. Artık teknoloji, pazarlama çok gelişti. Sadece teknolojiyi kullanarak bile markamıza katkı sağlayabiliriz. Bu konuda platformlar oluşturmalı, bilgiyi paylaşmalıyız. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112434375964989134?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1124195278605315852005-08-16T15:23:00.000+03:002005-08-16T15:28:54.946+03:00<div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">Bugün <a href="http://www.capital.com.tr">Capital</a>’de Doğan Online’a ait <a href="http://www.arakart.com.tr">AraKart</a> diye bir ürünün tanıtımını görerek incelemek ve satın almak üzere sitelerine girdim. Ä°lgimi çeken konu çoktandır gündemde olan Voice Over IP konusuydu. AraKart International, Türkiye’ den, ister yurtdışını ister şehirlerarasını yüksek ses kalitesi ile güvenli bir ortamda arayabileceğiniz hesaplı arama kartı olduklarını iddia ediyorlardı. Benimde böyle bir hizmete çoktandır ihtiyacım olduğundan fakat vakit ayıramadığımdan ya da başka nedenlerden satın alamamıştım.<br /><br />Reklâmını Türkiye’nin en iyi İş ve Ekonomi Dergisi <a href="http://www.capital.com.tr">Capital'in </a>web sitesinde görünce güvenilir bir şirket mi acaba diye sitelerine girdim. Sitelerine girince servisi Doğan Holding’e bağlı Doğan Online’ın sunduğunu gördüm. Marka kafamda güvenilirliği kazandı. Satın alma işlemini yapabilmek için siteye için üye olmak gerekiyordu. 15 dakika kadar uğraştım üye olmak için. Bu arada site çöktü, sonra tekrar geri geldi. Ayrıca üye olurken bilgilerimi giriyorum, gönder butonuna basıyorum. Sayfa kendini yeniliyor, ama yine şifre alanı boş duruyor. Birkaç kez denedim. Ä°yi de bir internet kullanıcısı olduğumu düşünüyorum. Meğer hata mesajlarını sayfanın en altına koyuyorlarmış. Ee tabi sayfanın sağında veya message box ile verseler sitenin güvenilir olduğu tam anlaşılamayacak!<br /><br />Neyse üye oldum sonunda. Sitede satın almaya gelene kadar birçok hatayla karşılaştım. Satın al butonuna tıklayarak kart seçimimi yapıyorum. Satın alma sayfasına gideceğine tekrar farklı bir tasarımda kart seçim sayfasına gidiyor. Ancak satın alırken fark ettiğim bir şey sitede özellikle ödeme sayfasında Global Sign adından bahsedildiği halde sayfada hiçbir güvenlik sertifikasının bulunmadığıydı. Site Doğan Online’ait olduğu için bu sayfada olmasa da bilgileri gönderirken SSL kullanıyorlardır diye düşünerek satın alma işlemini gerçekleştirdim. Ancak burada da kullanılmadığını fark ettim. Dolayısıyla ben sırf Doğan Online bu hizmeti nasıl sunuyor? merak ettiğim için bu işlem için bir zaman harcadım ve tamamladım. Ama bu rekabet ortamında bu kadar zamanı kimsenin harcamayacağını bilmelerinde fayda var diye bu deneyimimi onlarla paylaştım.<br /><br />Ayrıca güvenlik konusunun bu kadar önem kazandığı bir zamanda internet üzerinden satılan ürünlerde özellikle hedef kitlenin ortalama internet kullanıcılarının oluşturduğu düşünülürse kredi kartı ödeme sayfasında hiçbir güvenlik sertifikasının ve önleminin bulunmaması (adı değil) tekrar satın alma konusunda hiç de iç açıcı bir şey değil. Genelde birçok e-ticaret sitesinin düştüğü bir hata, hemen online olalım sendromu! Testleri tam olarak tamamlamadan veya önemsemeden bir an önce satış yapalım mantığıyla ciddi yapılmayan bu işler uzun vadede bence şirkete yarardan çok zarar ettirecektir. Bunun sebebini de e-ticaret sitelerinin ve şirket web sitelerinin bu projelere sadece webde yer almak, bir an önce bir şeyler satmak olarak baktığını ve bir strateji oluşturmadan, yeterli bütçeler ayırmadan ve yeterince profesyonel olmayan kişilerle çalışarak girmelerine bağlıyorum.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112419527860531585?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1123828267785243522005-08-12T09:15:00.000+03:002005-09-29T12:51:57.423+03:00<div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">Dün akşam bildiğiniz üzere kandildi. Bende geleneklerine bağlı birisi olarak önemli günlerde büyüklerimi ziyaret etmeyi adet edinmişim. Dün akşam kayınpederimi ziyaret etmek istedim. Fatih'de oturuyorlar. Evin önüne arabayı parkettikten sonra, kandil olduğu için birde kandil simidi alayım diye caddeye çıktım. Tabi caddede kandil simidi satan çok yer var. Hatta <a href="http://www.dilek.com.tr/"><strong>"Dilek Pastanesi"</strong> </a>diye bir yerde var ki; kendilerini Ä°stiklal Caddesi'nden tanırım bayağı iyidirler konularında, onları bile ıska geçerek biraz daha yürüdüm ve daha önce gördüğüm ve alışveriş yaptığım <strong><a href="http://www.dedeoglu.com.tr/hakkimizda.html">Dedeoğlu'nu</a></strong> gördüm. </span></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">Bende bir takıntı var, bir yeri veya bir ürünü beğenmişsem kolay kolay ondan vazgeçmem. Dedeoğlu'nun orada olduğunu bildiğim için biraz daha fazla yol katederek kandil simidi almak için oraya girdim. Kapıda dikkatimi çeken Dedeoğlu gibi bir yerin kapıya tezgahlar kurarak gelene geçene kandil simidi satmaya çalışmalarıydı. Neyse içeri girdim, bir kutu kandil simidi istedim. Tezgahtar gayet kibar bir şekilde verirken, bir tane daha istedim. Onu da eve götürürüm diye. Güveniyorum ya iyi olduğuna. Neyse ödemeyi yaptım ve çıktım. Kayınpederimin evine gittim. Biraz sohbet falan, çay servisi yapıldı. Tabi yanında bizim kandil simitleride... Keşke olmasaymış kandil simitleri. Ben diyeyim 3 günlik, siz deyin 1 haftalık. Zaten kapıda gelene geçene satmaya çalışmalarından huylanmışım, ama konduramamıştım.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">Bunları neden anlatma gereği duydum. Bir marka yaratmak ve onu tüketicinin aklına yerleştirmek o kadar zor ki! Ama bunu yıkmak bir anlık bir iş. Benim bundan sonra Dedeoğlu'ndan alışveriş yapmam çok zor. Bende bir hayal kırıklığı yarattılar. Bence bir marka, her zaman çıtayı daha yukarılara koymalı. Diğerlerinin yaptığını yapmamalı. Mesela kandili bir fırsat olarak görüp 3 gün önceden üretim yapmamalı. Veya bayat bir malı müşterilerine satmamalı. Ä°nanıyorum ki benim gibi düşünen bir çok insan var. Ben kalitesine güvenerek bir çok alternatif varken bir markayı seçiyorsam, bunun için daha fazla para ödemeyi kabul ediyorsam ve bunun için bir efor sarfediyorsam, marka bunun karşılığını verecek.</span></div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">Ben bunu bugün kendilerine de ileteceğim. Bu gibi sorunları onlara da iletmezsek, bir sorun olmadığını, devamlı beğenildiklerini düşünecekler. Ben belki bir daha alışveriş yapmayı düşünmüyorum ama bu memnuniyetsizliğimi onlarla paylaşmayı düşünüyorum. Belki tek başıma benim memnuniyetsizliğim onlar için birşey ifade etmeyecek. Belki takıntılı adamın biri diyecekler. Ama benim gibi düşünenler çoğaldıkça çıta da yükselecek.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112382826778524352?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1123505226582213712005-08-08T15:44:00.000+03:002005-08-08T15:47:41.310+03:00<div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">Referanslar: Bir bireyin, başka bir bireyin hizmetlerinden üçüncü tarafa övgüyle söz etmesi yoluyla herkesin kazançlı çıktığı etkili bir iş kazanma yöntemi.<br />Başkalarının yardımıyla müşteri kazanmaktan daha iyi bir yol yoktur. Soğuk ziyaretler ve telepazarlama gereklidir; ama iyi temsilcileri ortalama temsilcilerden ayıran nokta, en iyi biçimde referans alabilmeleridir. Meziyetli temsilcileri iyi temsilcilerden ayıran nokta ise dur durak bilmemeleridir. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Referans almak, müşterilere yalnızca referans sormanın ötesinde bir şeydir. Ne zaman neyi soracağını bilmek ve karşılığında referans vermektir. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>Ne Zaman Sormalı?</strong><br />Konuştuğunuz kişi ile aranızda bir sinerji olduğunu hissettiğiniz an ondan referans isteyin.<br />Kendinizi, hizmetinizi başarıyla sunduğunuz müşterilerle kısıtlamayın. Elbette bu, müthiş bir andır. Ama başka önemli fırsatlar da olabilir; müşterinin noktalı çizgiye imza attığı, bir “kriz” olduğu ve sizin bunu çözdüğünüz, müşteri adaylarıyla konuştuğunuz ve bağlantı kurduğunuz anlar bunlardan birkaçıdır. Yine mevcut üretici firmalarınız ve iş çevreniz de bu fırsatlara dahildir. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Ä°lk senaryoyu ele alalım. Bazı satış uzmanları, sözlerinde duracaklarını “kanıtlayıncaya” kadar, bir müşterinin onlara iş vermeyi istemeyeceğini iddia ederler. Ama bir müşterinin hizmetinizin işleyişi ya da ürününüzün çalışma şekli hakkında kuşkuları varsa, sizden satın almayacaktır. Ä°tiraz edecektir. Çok önemli bir karar verdiğini sanır. Bunu düşünün. Bir insan en çok ne zaman heyecanlanır? Ürün eline ulaştığında mı, yoksa kendi kendine satın almaya söz verdiğinde mi? Aslında bu, eşit derecede heyecan vericidir. Ä°lle de fark aranacaksa, insanlar söz verdiklerinde daha heyecanlı olurlar; çünkü bir karara vardıkları için rahatlama da duyarlar.<br />Şimdi, ikinci duruma bakalım; çözülmüş bir krizin söz konusu olduğu durum. Müşteriler aptal değildirler. Yaptığımız herhangi bir işte bazı terslikler olabileceğini hepimiz biliriz. En iyiyi geri kalandan ayıran nokta, çözüme kavuşturulma biçimidir. Araştırmalar, insanların her şeye rağmen bir firmadan diğerine geçiş kararı almalarının bir numaralı nedeninin para olmadığını göstermiştir. Gerekçeleri hizmettir. Öyleyse, bir sorunu çözdüğünüzde, şunu söyleyin: </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">“Tarık Bey, bu sorunu zamanında ve herhangi bir sıkıntı yaşamadan çözebildiğimiz için mutluyum. Böyle bir şey yaşamak zorunda kaldığınız için üzgünüm; ama sanırım, verdiğimiz hizmetin kalitesini artık biliyorsunuz. Benzer sorunu olan başka biri var mı bildiğiniz?”<br />Son olarak, müşteri adayları önemli referans kaynaklarıdır. Aslında bazen, en iyisidirler; çünkü size iş havale etmek, sizinle uğraşmak zorunda kalmaktan kurtulmanın bir yoludur. Bu düzenin nasıl işlediğine bakalım. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">“Tarık Bey, öyle görünüyor ki biz gerçekten size yardım edemeyiz; ama inanıyorum ki başkalarına nasıl faydalı olabileceğimizi artık biliyorsunuz. Belki bana bu yolla bir yardımınız dokunabilir. Yardımcı olabileceğimiz biri var mı bildiğiniz?”<br />Referans almanın konuştuğumuz kişiyle sinerji sağlamaktan ibaret olduğunu kabul edersek, liste müşterilerin ve müşteri adaylarının da ötesine geçer. Aile, arkadaşlar, şirket çalışanları, önceki işlerden eski müşteriler ve müşteri adayları, potansiyel referans kaynaklarıdır. Buna ek olarak, mevcut firmalar da önemli fırsatlar sunabilir. Buna muhasebeciniz, avukatınız, berberiniz, sigortacınız, ofis sarf malzemeleri ve telefon satıcınız dahildir. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Aşağıda, firmalara yaklaşırken kullanılması önerilen bir laf kalabalığı belirtilmektedir:<br />“Benim sizin sadık müşterilerinizden biri olmam gibi, belki siz ya da tanıdığınız biri de benim müşterilerimden biri olabilirsiniz.” </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>Ne Sormalı?</strong><br />Günümüzde var olan en güçlü satış stratejilerinden üçü şunlardır: gülümseme, yardım sözcüğü ve kişinin adı. Yaşam dilinde, sesi kulağa adlarımızdan daha tatlı gelen bir sözcük yoktur. Ne kadar söyleseniz de yetmez. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Ayrıca, herkes yardım edebildiğine ve yardım edebileceğinize inanıyorsa, yardım etmek ve almak ister. Yardım isteyin. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">“Tarık, acaba bana yardım edebilir misin? Bizim işlerin ne kadar zor olduğunu bilirsin. Hizmetlerimizden yararlanabilecek birini tanıyor musun? Ä°deal müşterilerim şöyle…”<br />Bu “müşterilerim şöyle” sözü, referans süreci açısından kritiktir. Ä°deal müşterinizin kim olduğunu bilin ve müşteri adayına bunu söyleyin. Başka adlardan da bahsedin ve öneriler sunun.<br />Örneğin, TBN Satış Çözümleri firması, ideal müşteri tanımını şöyle yapıyor:• 10’dan daha az satış uzmanı ya da 20-50 arası çalışanı bulunan bir şirket • 1 ve 20 milyon dolar arası gelir • Temsilcilerin müşterileri avlamaktan ziyade oluşturdukları, geleneksel olmayan bir satış yöntemi • Temsilciler bir tür komisyon ya da ikramiye alırlar. • Ve genellikle bugüne kadar hiçbir resmi satış eğitiminden geçmemişlerdir. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Buna finansal planlamacılar, ipotek komisyoncuları ve işe alma sorumluları dahildir. Aynı zamanda dernek ve örgütler ile de konuşun. “İnsanların size yardım etmelerini kolaylaştırırsanız, yardım edeceklerdir. Zorlaştırırsanız, yardım etmeyeceklerdir.”<br />Ä°nsanlar size referans verdiklerinde durmayın. Uygun bir dille, daha fazlasını isteyin. Şöyle deyin: “Tanıyorsunuz, öyle mi? Harika. Şimdi, izninizle biraz daha ileri gideceğim. Halen onlarla görüşüyor musunuz? Onları arayacağımı kendilerine iletebilirseniz, bana büyük yardımda bulunmuş olursunuz.” </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>Karşılığında Referans Verin</strong><br />Referans vermekten daha iyi bir referans alma yolu yoktur. Yalnızca müşteriler değil, müşteri adayları için de elinizden gelen yardımı yapmak üzere fırsat kollayın. Onlara verdiğiniz referansların, birer potansiyel müşteri olması gerekmez. Çoğu zaman, bilgi de aynı derecede güçlüdür ya da benzeri bir iş yapan birini tanıyorsanız bu da harika olabilir. Örneğin, “belli bir çevre sağlayabilecek referanslar” son derece güçlüdür. Bu noktada, bir başkasına yardımı dokunabileceğini düşündüğünüz potansiyel bir stratejik işbirliği önerirsiniz. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Her şeye rağmen, referans vermenin anahtarı, yalnızca bir ad vermemektir. Pırıl pırıl, sıcak bir öneride bulunun. Aşağıda, bunu nasıl yapacağınızı göreceksiniz: </span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">• Üç yollu bir e-posta mesajı gönderin. Konu başlığına, “(Her iki taraf) için de referanslar” diye yazın. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">• Mesajda, “Size bir referans vereceğim,” diye yazın. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">• Herkesin temas bilgilerini belirtin. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">• Mesajda her iki tarafı tanımlayıp övün. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Şunu keşfededeceksiniz: Bunu yaptığınızda, aslında iki referans vermiş olursunuz. Taraflardan biri bundan kazanç sağlamaya çalışacak, diğeri ise ödeyeceği para karşılığında hizmet alacak olsa da iki taraf da sizden hoşlanacak; sizi gerçek çözümler sağlayan biri olarak görecektir.<br />Konuyu şu açıdan düşünün. Günümüzde şirketler, iki yoldan para kazanır: gelirleri artırmak ya da satın almayı iyileştirerek bilanço üzerinde olumlu etkide bulunmak. Ä°ki kavramı birbirine eklediğinizde, satışlarınız birden fırlayacaktır.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112350522658221371?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1123503790377465302005-08-08T15:10:00.000+03:002005-08-08T15:25:36.370+03:00<div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">Cuma akşamı Çınarcı'ğa gitmek üzere Salı gününden internet üzerinden 4 kişilik bilet aldım. Nasıl bir uygulamaysa bileti internet üzerinden aldığınızla kalmıyor, birde gişeye gidip, aynı kredi kartı ve kimliğinizi gişeye göstererek biletinizi alabiliyorsunuz. Yani bir arkadaşınızın size veya sizin anne-babanıza bilet almanız birşey ifade etmiyor. Ä°llaki sizde orada olacaksınız. Buraya kadar burası Türkiye, olur böyle şeyler denebilir. Ama ya sistemler çöktüyse. İşte ben onu yaşadım Cuma akşamı. 20:45'de kalkacak deniz otobüsü için 20:30'da iskeledeydik. Fakat sistemler çöktüğü için internet üzerinden bilet alanlara biletleri basıp veremiyorlarmış. Peki ne yapıyorlarmış. Kredi kartı numaranızı kapıdaki güvenlik görevlisine yazdırıyorsunuz, arkadaşlar size geç diyor. Düşünsenize bir hafta önceden biletleri biten bir deniz otobüsüne Eminönü gibi bir yerde böyle bir uygulamayı görüpde bilet bulamayıpda, gitmek istemeyecek kaç kişi olabilir. Tabi kontrolde yok...</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;">Neyse bindik, biz oturduk ama ayakta kalanlar ve ellerinde biletleri olanlarla, internetten bilet almış ama elinde bilet olmayanlar yer kavgasına başladık. Haa unutmadan Deniz otobüsümüz birde Kadıköy'e uğrayıp yolcu alacak. İçeride herkes birbirine bağırıp çağırıyor. Personel zaten çıldırmış durumda. Yani full bir şekilde ve sinir bozukluğu içinde Çınarcık'a vardık. Ama varamıyabilirdikte. Demekki sistemler çökmüşse, deniz otobüsüne binmemek gerekiyor. Ä°nternet bizim neyimize. İşin en komik tarafıda, biz oturan kişiler olarak kendimizi savunmak için , kardeşim biz Salı günü biletlerimizi internet üzerinden aldık. Ama sistemler çökmüş, biletleri alamadık diyoruz. Amcanın biride arkadan, "kardeşim bende 15 gün önce iskeleye gidip, hemde nakit para veripde aldım biletlerimi" diyor. Sanki biz borçlanarak gidiyoruz.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112350379037746530?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15216523.post-1123501455034863842005-08-08T14:40:00.000+03:002005-08-08T15:27:32.786+03:00<span style="font-family:trebuchet ms;">Merhaba,</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Artık kişisel gözlemlerimi ve düşüncelerimi bu sitede yazmaya başlayacağım. Umarım, tecrübelerimle edindiğim düşüncelerim, önerilerim ve araştırmalarım sizlerinde işine yararsa, kendimi <strong>"tecrübelerimiz toprak olmasın"</strong> misyonuna hizmet etmiş sayacağım.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15216523-112350145503486384?l=yaltun.blogspot.com' alt='' /></div>Yılmaz Altunnoreply@blogger.com0